Home                                                                                Chatbox                                                              vwsdating.com

*

Auteur Topic: Ronny Mosuse vergeet zijn roots niet  (gelezen 2613 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Bokkerijder

  • Gast
Ronny Mosuse vergeet zijn roots niet
« Gepost op: 3 februari 2006, 20:49:12 »
  • Publish
  • Ronny Mosuse is opgegroeid in een tehuis.  “Als je je jeugd doorbrengt, heb je geen benul of je een gemakkelijke of moeilijke jeugd hebt.  Je beleeft ze gewoon.  Het is pas achteraf, als je ook ziet wat voor een jeugd anderen hebben meegemaakt, dat je er kunt over oordelen”.  En dan is er het plotselinge succes met The Radio´s: “We hebben het gulzig gesmaakt.  Per definitie krijg je in een tehuis niet zoveel aandacht, de aandacht is verdeeld over alle jongeren.  En plots staan we voor een publiek dat uitzinnig joelt.  Ik moet toegeven: het heeft zeker compenserend gewerkt voor al de jaren dat het wat minder was.  Maar anderzijds: we zijn arm geweest, en dat zullen we niet vergeten”.  Robert, zijn broer, is gestorven aan een hersentumor: “Toen het fatale moment eraan kwam, hebben we niet over de toekomst gebabbeld, wel over het nu en het verleden.  Wij hebben de kans gekregen om afscheid te nemen”.

    Ronny Mosuse brengt de laatste tijd Nederlandstalige liedjes: “Na het overlijden van mijn broer begon ik liedjes te maken die dichter bij mij stonden.  Redelijk autobiografisch.  Mijn eerste plaat heette `Stronger´, Engelstalig dus.  Als ik in de theaters heel intens de liedjes speelde, klopte het niet.  Voor en na een liedje zei ik wel waarover het ging, maar toch: ik zing intieme dingen voor een Nederlandstalig publiek in het Engels.  Dat klopt dus niet.  Dat is de enige reden waarom ik nu Nederlandstalige liedjes zing.  Nederlands is wel dikwijls moeilijk om te zingen, heeft rare klanken.  Maar iedereen begrijpt dadelijk wat je zingt.  Je geeft je dus veel meer bloot”.

    Ronny Mosuse, geboren in Antwerpen op 17 mei 1971, heeft volgens ons geen gemakkelijke jeugd gekend: “Als je het zelf hebt meegemaakt is het moeilijk om hierop te reageren.  Daarom geef ik een genuanceerd antwoord.  Als je je jeugd doorbrengt, heb je geen benul of het een gemakkelijke of moeilijke jeugd is.  Je beleeft het gewoon.  Het is pas achteraf, als je ook ziet wat voor een jeugd anderen hebben meegemaakt, dat je er kunt over oordelen.  Ik heb mijn jeugd doorgemaakt alsof het de normaalste zaak van de wereld was.  Het heeft geen al te diepe sporen nagelaten.  Integendeel, ik ben er sterker door geworden”.  Ronny is in een tehuis opgegroeid: “Het heeft ook voordelen.  Je leeft in groep, je moet leren overeenkomen.  We lagen bijvoorbeeld met twaalf samen op een kamer en hadden afspraken over het gebruik van de gemeenschappelijke badkamer.  Ik heb nooit zakgeld gehad.  Wij kregen kleren van spullenhulp.  Hierdoor ben ik nu op geen enkele manier materialistisch ingesteld.  Ook mensen uit tehuizen hebben graag de luxe die ons omringt, maar moest die wegvallen trekken we onze plan.  Speelgoed hebben was niet belangrijk.  Het belangrijkste was dat we konden spelen.  We konden maar beter samenspelen of we mochten niet meer spelen.  We hadden gigantisch veel fantasie.  Ik heb nu zelf twee kinderen. Voor het minste willen ze op internet iets opzoeken.  En als het één druppeltje regent, komen ze terug binnen.  Ik kan me niet herinneren dat wij binnen speelden, alleen in noodgevallen.  Het was een redelijk strenge opvoeding, maar dikwijls wel de juiste”.

    Vrijheid  Vrijheid is voor Ronny belangrijk: “Een nadeel van een tehuis was de jeugdrechter: je kende hem niet maar had er wel schrik voor.  Hij bepaalde immers je levenspad.  Zo bepaalde hij naar welk tehuis je ging.  We werden dus ongelooflijk gestuurd.  Eens achttien viel die sturing weg: ik had een soort volwassenheid bereikt, ik kon doen wat ik wou.  Het bleek wel anders te zijn dan ik verwacht had: ik moest gaan werken, huishuur betalener kwamen verantwoordelijkheden bij.  Maar toen was het gigantisch belangrijk voor mij: vrij zijn, kunnen gaan en staan waar ik wou, niemand die me iets oplegde”.
    Al vrij jong is Ronny met muziek bezig.  In het eerste middelbaar onderwijs zit hij in een jeugdbeweging: “En één van onze leiders was nogal muzikaal aangelegd.  Hij vroeg aan Robert, mijn broer, en aan mij om eens mee te spelen tijdens een optreden voor de chiro.  Hij had gehoord dat we wat muzikaal waren.  Heel plezant, het sloeg aan.  Daarna zijn mijn broer en ik verder blijven musiceren.  We hebben in het tehuis tweedehands instrumenten gevraagd.  Per toeval legde mijn broer een optreden vast.  We hadden niets: geen repertoire, geen microfoons, niets.  Hij was gaan `stoefen´ in een jeugdhuis dat we heel goed bezig waren.  Het optreden was een week later tijdens de opening van het jeugdhuis.  Paniek! Een vreselijke week: professionele instrumenten gezocht, liedjes geleerd.  We waren toen enorme fan van The Beatles en hebben zoveel mogelijk liedjes van hen gespeeld.  Een uur lang en iedereen vond het goed.  Er waren organisatoren in de zaal en ineens hadden we vijf, zes concerten.
    Een paar weken daarna lezen we in Humo de oproep voor Humo´s Rock Rally”.  Maar de groep B-Tunes bestond eigenlijk nog maar een maand: “We deden mee en behaalden de derde plaats.  Ik was nog nooit in Brussel geweest!”  Per toeval zat Hugo Mathijssen, een vriend van Bart Peeters, in de zaal.  Hij heeft toen tegen Bart gezegd: `ik heb daar iets gezien, speciale gasten.  Kunnen goed zingen, maar compleet maf.  Als je eens ooit zangers zoekt´  Een maand later belt Bart Peeters naar ons tehuis: “We bleven optreden met de B-Tunes, maar repeteerden ook met Bart.  Het is allemaal verschrikkelijk snel gegaan.  Op het einde van mijn humaniora zat ik op het busje richting Nederland, Duitslandik heb geen tijd gekregen om het allemaal te beseffen.  Ik wist wel dat ik het graag deed en raar genoeg werd ik ervoor betaald.  Ik heb geen seconde spijt dat ik het gedaan heb”.

    The Radio´s  The Radio´s scoren enkele grote hits, waaronder het door Ronny geschreven `She goes Nana´.  Het moet toch een geweldig gevoel geweest zijn om zo jong succes te hebben: “We hebben het gulzig gesmaakt.  Per definitie krijg je in een tehuis niet zoveel aandacht, de aandacht is verdeeld over al de jongeren.  En plots staan we voor een publiek dat uitzinnig joelt.  Ik moet toegeven: het heeft zeker compenserend gewerkt voor al die jaren dat het wat minder was. Maar anderzijds: mijn broer en ik zijn opgegroeid in de straten van Borgerhout.  We zijn arm geweest, en zullen dat nooit vergeten.  Als een concert gedaan was, hadden we zoiets van: het is tof, maar we relativeerden ook alles.  Ik weet dat het ook anders kan zijn.  Al die glamour, glitter, gejoel en applaus is tof, maar ik kan er ook zonder”.  Ronny zingt niet alleen, maar schrijft ook liedjes: “Daar heb ik meer plezier aan dan aan het zingen.  Het was een hele bevrijding toen ik een goede gitaar kreeg en ondervond dat ik liedjes kon maken.  Ik ben een emotionele mens en heb iets gevonden om dit te kunnen uiten.  En het voor een groot publiek brengen is heel plezant”.
    Over de samenwerking met Bart Peeters: “Toen hij ons opbelde, zei de directrice: `Ik heb Bart Peeters aan de lijn!´ En wij vroegen: `wie ?´.  We keken zelden naar televisie.  Hij kwam naar het tehuis en vond het raar dat we hem niet kenden.  Van in het begin hadden we dus een speciale relatie, want we keken niet naar hem op.  Wij wisten niet beter.  Ik denk dat hij het altijd heeft geapprecieerd dat we eerlijk tegen hem waren.  Iedereen keek naar hem op, wij vonden hem een gast gelijk een ander.  Maar eens op het podium zagen we de reacties van het publiek en beseften dat Bart Peeters bekend was: We waren naïef”.

    Broer Robert  Na The Radio´s gaat Ronny solo: “Ik begon meer liedjes te schrijven.  Na een tijd pasten mijn liedjes niet meer bij hetgeen The Radio´s brachten.  Het was een groep die op de zomerfestivals plezier maakte, ik was andere liedjes aan het maken”. Ronny wordt een duivel-doet-al: muziekproducer, TV presentator, radiofiguur, Hij componeert voor kindermusicals als Pipi Langkous en Suske & Wiske: “Het was vanuit een naïviteit.  Ik ben nooit naar een muziekschool geweest, ben nooit in een richting geduwd.  Ik speelde van alles.  Als ik een instrument had, wou ik muziek maken.  Dat was mijn uitgangspunt”.
    Tijdens het interview gebruikt Ronny steeds de we-vorm, hij heeft het dan over Ronny en Robert, zijn broer: “We deden alles samen, daarom gebruik ik nog altijd de we-vorm”.  Zijn broer is overleden en heeft bewust afscheid genomen van het leven.  Robert sterft als gevolg van een hersentumor: “Soms denk ik, dat we het gemakkelijker hebben gehad dan andere mensen..  Ik kan me niet voorstellen, dat ik een geliefde moet verliezen in bijvoorbeeld een ongeval: hij was er nog en plotseling is hij weg.  Wij wisten al heel lang dat hij een hersentumor had en dat het ooit zou kunnen misgaan.  Wanneer hebben ze ons nooit gezegd.  Hij leefde ook zo zelfbewust: in mijn hoofd zit een tijdbom, ik profiteer dus van het leven.  En toen het fatale moment eraan kwam, hebben we herinneringen opgehaald en ervan gemaakt wat er nog van te maken viel.  Niet over de  toekomst gebabbeld, wel over het nu en het verleden.  Afscheid nemen is altijd erg, het doet pijn, maar ik denk toch dat het een voordeel is geweest.  Wij hebben de kans gekregen om afscheid te nemen”.
    Robert heeft destijds ook een afscheidsinterview gegeven aan Humo: “Hij is daarin doodeerlijk geweest.  Zo zijn we altijd geweest, we spreken vanuit ons hart.  Dat was zo frappant aan het interview: het ging over zijn dood en zijn ziekte.  Hij had er geen probleem mee.  Hij moest zich er niet voor schamen: ik heb zo geleefd en dat gaat er nu gebeuren!  Dat was voor de lezers misschien zo raar, omdat er doorgaans een taboe heerst over pijn en dood.  Maar mijn broer trok er zich niets van aan en zei waarop het stond”.

    Tekst : Paul Put.

    Bron: De Volkswil, blad van De Voorzorg, nr. 4, 3 februari 2006.

    Offline Rinranarin

    • blueke
    • *
    • Berichten: 2
    Re: Ronny Mosuse vergeet zijn roots niet
    « Reactie #1 Gepost op: 4 januari 2018, 11:21:50 »
  • Publish
  • I learned about this after reading it. It's a very good thing for me.?

     

     
    leden
    Stats
    • Totaal aantal berichten: 23707
    • Totaal aantal topics: 2657
    • Online Today: 1
    • Online Ever: 204
    • ( 3 augustus 2012, 12:31:26)
    Gebruikers Online
    Users: 0
    Guests: 4
    Total: 4
     
    © Het Vierde Wereld Syndicaat